فصل خواب

و این تولد من تولد تکرار
توهم کنار من بیا مرا بشمار
بچش کمی ز تنم بگیر این لب من
و با غزل بچلان سپس بکن نشخوار
دوباره زمزمه کن مرا و تلخی را
حقیقتی که همیشه می کنی انکار
بر استخوان که رسیدی خرچ خرچ بشکن
دوباره زور بزن و هی بجو بسیار
اگر که خسته شدی بایست ...راحت باش
و لحظه های مرا به خاطرت بسپار
تمام پیکر درهم مرا تف کن
و این جنازه من است...جنازه را بردار...